خوش آمدید، در این ویدیو قبل از اینکه به void و نوع بازگشت بپردازیم، فکر می‌کنم ابتدا باید به پارامترها نگاه کنیم.
ابتدا.
همان‌طور که گفتم، چیزهایی به نام پارامتر وجود دارد که می‌توانیم هر زمان که خواستیم هنگام تعریف یک متد اضافه کنیم.
خوب.
my first method پس من می‌خواهم متد را حذف کنم.
و فراخوانی متد اول را هم حذف می‌کنم و همه آن را پاک می‌کنم.
و می‌خواهم یک متد جدید ایجاد کنم.
پس void.
و می‌خواهم این را نامگذاری کنم right something.
و کاری که این انجام می‌دهد این است که چیزی روی کنسول می‌نویسد که می‌گوید: "من چیزی می‌نویسم."
خوب، یک متد بسیار ساده.
اما بیایید این متد را فراخوانی کنیم right.
چیزی شبیه این، این نحوه تعریف متد است و این نحوه اعلام آن است.
این تعریف و اعلام متد است.
و اینجا نحوه فراخوانی متد است.
Right.
قبلاً دیده‌ایم.
اما اگر بخواهم چیزی خیلی خاص بنویسم چه؟
پس می‌توانیم یک متد جدید ایجاد کنیم.
Right.
Something specific.
و حالا اگر بخواهم چیزی خاص بنویسم، باید داده‌ای به آن بفرستم.
پس چگونه می‌توانم داده‌ای به اینجا منتقل کنم؟ با تعریف آن در اعلان متد.
پس اینجا می‌توانم بگویم string myString.
پس اینجا یک متد داریم که پارامتر myString از نوع string دارد.
شما می‌توانید هر اسمی که خواستید به آن بدهید.
با این حال، مهم است که اگر می‌خواهید از آن داخل آن کروشه‌ها استفاده کنید، باید از همان نام استفاده کنید.
همان نام.
پس من می‌توانم بگویم هر چیزی که به من می‌دهید، من آن را می‌نویسم.
پس دوباره از c w یعنی Console.WriteLine استفاده می‌کنم.
با یک تب.
و می‌گویم myString برابر است با و سپس myString را می‌نویسم.
یا می‌توانم چیزی شبیه این بگویم: "شما این آرگومان را به من دادید."
را می‌نویسیم.myString و سپس
پس این آرگومان چیست؟
حالا موضوع این است که یک چیز وجود دارد که به آن پارامتر گفته می‌شود.
پس اینجا همان پارامتر است.
و هر زمان که متد را فراخوانی می‌کنیم، فرض کنید اینجا write something specific را فراخوانی کنیم.
ما اکنون آرگومان را ارسال می‌کنیم.
می‌توانید ببینید که وقتی می‌گوید هیچ آرگومانی داده نشده است، این با پارامتر مورد نیاز مطابقت دارد.
myString از write something specific.
پس در اینجا من باید چیزی از نوع string ارسال کنم.
پس فرض کنیم من چیزی احمقانه می‌گویم، خوب؟
پس من فقط stupid را اینجا اضافه می‌کنم.
پس کاری که این انجام می‌دهد این است که اکنون این متد را فراخوانی می‌کند.
و مقدار stupid را به عنوان myString به آن می‌دهد.
و سپس با myString آن را اجرا می‌کند.
پس بگذارید آن را اجرا کنم.
و می‌توانید ببینید که من چیزی می‌نویسم.
این متد دیگر ما است.
این همان متد بدون پارامتر است.
و وقتی پایین می‌رویم می‌بینیم که می‌گوید
write something specific.
این رشته‌ای که به آن ارسال کردیم یعنی stupid را دریافت می‌کند.
و سپس می‌گوید: "شما این آرگومان را به من دادید: stupid".
خوب.
خیلی خوب.
حالا به جای اینکه فقط از این پارامتری که مستقیم به صورت رشته فرستادم استفاده کنم، می‌توانم یک متغیر
رشته‌ای هم اینجا ارسال کنم.
پس می‌توانم یک متغیر رشته‌ای داشته باشم که نام کاربری من باشد.
برای مثال، نام کاربری من.
و می‌توانم این مقدار را فرانک بگذارم.
و سپس می‌توانم نام کاربری را اینجا بفرستم.
پس نام کاربری من را اینجا ارسال می‌کنم.
"stupid" پس به جای ، من می‌گویم این آرگومان را به من ارسال کردی، فرانک، باشه؟
پس فرانک به عنوان آرگومان ارسال شد.
پس یک بار دیگر، پارامتر چیست و آرگومان چیست؟
اینجا پارامتر است.
یعنی چیزی که داخل پرانتزهای متد هنگام تعریف
آن قرار می‌دهیم.
پس اینجا داریم متد را تعریف می‌کنیم.
این همان اعلام متد است.
پس اعلام متد.
و اینجا وقتی است که متد را فراخوانی می‌کنیم.
پس فراخوانی متد و ما از یک آرگومان استفاده می‌کنیم، یا به my username عبارت دیگر آرگومانی به نام استفاده می‌کنیم.
باشه.
پس اینجا پارامتر است هنگام تعریف یا اعلام متغیر.
و اینجا به آن آرگومان گفته می‌شود.
حالا گاهی اوقات من از این دو به صورت جایگزین استفاده می‌کنم.
این واقعاً آن‌قدر هم مهم نیست.
ایده کلی فقط این است که بدانید این دو کلمه متفاوت وجود دارند.
و برای دقت بسیار، مفید است.
اما در غیر این صورت، حتی اگر به این یکی پارامتر بگویید، مشکل بزرگی پیش نمی‌آید.
با این حال، اگر بخواهید خیلی دقیق باشید، باید بدانید که این آرگومان است.
و اینجا پارامتر است.
خوب، حالا این یک مثال خیلی ساده بود.
در ویدیو بعدی، ما به یک مثال ارزشمندتر نگاه خواهیم کرد.
چون این واقعاً فقط برای نشان دادن مفهوم کلی بود.
در ویدیو بعدی، خواهیم دید که چگونه می‌توانیم اعداد را گرفته و با هم جمع یا تقسیم کنیم
برای مثال.
خوب.
پس در ویدیو بعدی می‌بینمتان.