ما برمی‌گردیم.
در این ویدیو می‌خواهم توضیح دهم که سازنده‌ها چگونه کار می‌کنند به شکل عمیق‌تر، چون ما با
سازنده سفارشی خود کار کرده‌ایم و می‌خواهم نشان دهم که می‌توانید چندین سازنده داشته باشید، همچنین
چیزی به نام سازنده پیش‌فرض وجود دارد.
باشه.
بنابراین می‌خواهم یک مثال جداگانه داشته باشم که این موضوع را حتی واضح‌تر از مثال ماشین نشان دهد،
با این حال، می‌توانید آنچه در این ویدیو یاد می‌گیریم را بعداً به مثال ماشین هم اعمال کنید.
خب، اول از همه، کاری که می‌خواهم انجام دهم این Solution Explorerاست که به
بروم و یک کلاس جدید ایجاد کنم.
باشه.
فقط برای اینکه بدانید چگونه انجام می‌شود، قبلاً این کار را انجام داده‌ایم.
اما می‌خواستم یک بار دیگر به شما نشان دهم و این نام می‌گذارم.customer.csکلاس را
باشه.
این customer یک کلاس داخلی خواهد بود، customer.cs در همان namespace ما.
حال این کلاس باید چند ویژگی داشته باشد، باشه.
استفاده می‌کنم.propپس از کلیدواژه
خواهد بود.nameاولین ویژگی رشته‌ای
سپس از ویژگی دیگری استفاده می‌کنم که رشته‌ای address. است، مثلاً
و سپس ویژگی دیگری به نام دارم string contact number
اینجا contact number، باشه.
فرض کنید مشتری‌ای در دیتابیس ما داریم.
پس دیتابیسی با اطلاعات مشتری داریم، مجموعه‌ای از اطلاعات مشتری.
و چند ستون داریم.
درسته.
چون هر کدام از این ویژگی‌ها می‌تواند یک ستون جداگانه باشد.
nameپس یک ستون می‌تواند باشد.
address ستون دیگر می‌تواند باشد، ستون سوم . contact number
و حتی می‌توانیم ستون‌های بیشتری داشته باشیم.
پس هر کدام از این ستون‌ها می‌توانند اکنون به عنوان ویژگی در کلاس شما استفاده شوند، چون این customer
کلاس قابل استفاده برای اتصال مستقیم به دیتابیس و تعامل با آن خواهد بود.
و داده‌ها را به‌طور مناسب استخراج می‌کند.
تمام این‌ها اصولی هستند که بعداً برای انجام این کار نیاز داریم، به همین دلیل
مهم است که بفهمیم چگونه کار می‌کند.
حالا داشتن چند سازنده مختلف در اینجا چه اهمیتی دارد؟
خب، بیایید یک سازنده، یک سازنده سفارشی در نظر بگیریم.
این یکی یک سازنده سفارشی خواهد بود.
و این یکی همه چیز را دریافت می‌کند.
یعنی هر سه ویژگی را دریافت می‌کند، درست است.
خواهد بود.publicپس
و دوباره نام سازنده چیست؟
همان نام کلاس است.
public customerپس ،ctor ولی می‌توانید از هم استفاده کنید.snippet به نام
یک snippet اضافی به نام ctor وجود دارد که سازنده را برای شما ایجاد می‌کند، باشه.
پس enter ctor، tab را فشار دهید و سازنده‌ای با کلیدواژه public، همان نام کلاس،
و سپس کروشه‌ها و پرانتزها ایجاد می‌کند.
پس اولین سازنده، سازنده سفارشی است که همه چیز را می‌گیرد:
name، address و contact number.
پس string name، string address و string contact number دارم.
باشه، هر سه را دارم.
در این سازنده، همه این‌ها را تنظیم می‌کنم.
اختصاص می‌دهم.nameنام را به
اختصاص می‌دهم.addressآدرس را به
و contact number را به contactnumberاختصاص می‌دهم.
این کاری است که سازنده من هر بار که یک شیء مشتری جدید ایجاد می‌کنیم انجام می‌دهد.
می‌توان گفت یک ورودی مشتری جدید در دیتابیس ما.
تمام این سه جزئیات را دریافت خواهیم کرد.
حالا اگر فقط نام را داشته باشیم، چون به دلایلی اطلاعات دیگری نداریم چه؟
contact number را نمی‌دانیم و آدرس کاربر را هم نمی‌دانیم.
اما نام را می‌دانیم.
یا شاید ایمیل یا چیز دیگری را می‌دانیم.
پس آیا آن شخص را به دیتابیس اضافه نمی‌کنیم؟
خیر، باید همچنان شخص را به دیتابیس اضافه کنیم.
پس یک سازنده سفارشی دیگر ایجاد می‌کنیم.
و این یکی فقط با نام خواهد بود.
خواهد داشت.nameپس فقط یک رشته
و سپس در داخل سازنده، name را به name اختصاص می‌دهیم.
خب، دیدیم که این چه کاری انجام می‌دهد، درست است؟
در اینجا فقط یک شیء مشتری می‌گیریم.
nameو سپس آن را در ویژگی برای آن مشتری خاص ذخیره می‌کنیم.
باشه.
حالا قبل از ادامه، بیایید چند مشتری ایجاد کنیم.
سفارش‌های قبلی خود را داشتیم.
بیایید همه آن سفارش‌ها و B و W‌ها را حذف کنیم، حتی اگر دوستشان داریم.
ایجاد می‌کنیم.customerحالا یک شیء
پس می‌گوییم customer.
و اولین را URL می‌نامیم.
و این فرد یک مشتری جدید با نام URL خواهد بود.
نام من Earl است.
درسته.
به هر حال، سریال عالی است.
اگر آن را نمی‌شناسید، باید بررسی کنید.
مشتری جدیدcustomer URL پس اینجا
و فقط یک آرگومان می‌فرستم، که URL است.
پس حالا نام این مشتری جدید.
URL.name خواهد بود URL.
CWاگر آن را چاپ کنیم، با چاپ می‌کنیم و می‌گوییم نام مشتری است.
URL.nameو سپس از استفاده می‌کنیم، باشه.
اگر آن را بنویسیم و استفاده کنیم، خواهیم دید که نام مشتری URL است.
باشه.
پس یک شیء جدید ایجاد کردیم.
و حالا می‌توانیم آن را در یک دیتابیس ذخیره کنیم، برای مثال.
یا هر کاری که بخواهیم انجام دهیم، آن را در وب‌سایت نمایش دهیم یا در رابط کاربری خود استفاده کنیم.
باشه، این یک مشتری است، اما شاید مشتری دیگری هم داشته باشیم، به نام Frank the Tank.
و حالا اطلاعات بیشتری درباره می‌دانیم Frank the Tank
می‌دانیم نام او Frank the Tank است.
و آدرس او را می‌دانیم.
به من پیشنهاد می‌دهدIDEو می‌بینید، که مشتری می‌تواند نام، آدرس
داشته باشد.contact numberو همچنین
پس آدرس Main Street 1 و contact number خواهد بود (555) 123-4567.
هر چی.
باشه.
پس حالا این مشتری جدید Frank Tank.
واضح است که اطلاعات بیشتری درباره او داریم و از سازنده دیگری استفاده می‌کنیم
چون هر دو را آماده کرده‌ایم.
nameیک سازنده با فقط یک پارامتر، که همان است، آماده کردیم.
و یک سازنده با چندین پارامتر آماده کردیم.
پس اگر اطلاعات بیشتری داشته باشیم، از این یکی استفاده می‌کنیم.
اگر فقط یک اطلاعات داشته باشیم، از آن یکی استفاده می‌کنیم.
پس اگر هیچ اطلاعاتی درباره یک مشتری نداشته باشیم اما همچنان بخواهیم یک شیء مشتری ایجاد کنیم چه؟
پس به آن خواهیم پرداخت.
می‌گویم در ویدیوی بعد، جایی که به سازنده‌های پیش‌فرض نگاه خواهیم کرد، باشه.
پس من قبلاً در ویدیو از نام استفاده کردم، اما فقط می‌خواستم شما را آماده کنم برای زمانی که این موضوع معنی پیدا کند.
باشه.
پس بیایید در ویدیوی بعدی به آن نگاه کنیم.